ARi®

Εικ. 1. Ασθενής στα τέλη της δεκαετίας των 50 είχε χάσει σχεδόν όλα τα δόντια της άνω γνάθου και όλους τους γομφίους και στις δύο πλευρές της κάτω γνάθου, καθώς και τα κάτω πρόσθια. Η παρουσίαση εστιάζει στη θεραπεία της άνω γνάθου. Και τα δύο ιγμόρεια ήταν έντονα πνευματοποιημένα και τα πρόσθια δόντια είχαν πολύ λεπτές ακρολοφίες.

Εικ. 2. Λόγω της δυσκολίας τοποθέτησης στην πρόσθια περιοχή, τοποθετήθηκαν οπίσθια 6 εμφυτεύματα BLUEDIAMOND μαζί με ανύψωση ιγμορείου, με σχέδιο για πρόσθια μερική οδοντοστοιχία στηριζόμενη στα οπίσθια εμφυτεύματα.

Εικ. 2-1. Περίπου 10 εβδομάδες αργότερα, όταν τοποθετήθηκαν τα εξατομικευμένα abutments και η προσωρινή γέφυρα PMMA, αποφασίστηκε η τοποθέτηση εμφυτευμάτων και στην πρόσθια άνω γνάθο.

Εικ. 3. Η λεπτή ακρολοφία μετά την αποκόλληση του κρημνού και η κοιλότητα στο σημείο σύνδεσης με το βασικό οστό αποτελούν σοβαρές προκλήσεις για μια συνηθισμένη θεραπεία με εμφυτεύματα.

Εικ. 3-1. Κανονικά αυτό το περιστατικό θα απαιτούσε οστική αύξηση, όμως τα εμφυτεύματα ARi ((2.8)3.5×7.0(6)) τοποθετήθηκαν χωρίς αυτήν. Το σπείρωμα τοποθετείται μέσα στο βασικό οστό, ενώ η λεία επιφάνεια του cuff με μικροαύλακες μένει εκτεθειμένη, ώστε να μειωθεί η επιβάρυνση αναγέννησης στο λεπτό φατνιακό οστό και να ελαχιστοποιηθεί η πιθανότητα περιεμφυτευματίτιδας στο μέλλον. Πρέπει το εκτεθειμένο cuff να θεωρηθεί οστικό έλλειμμα που χρειάζεται μόσχευμα; Ο κλινικός θεωρεί πως όχι, αφού δεν υπάρχει άμεση ανησυχία για περιεμφυτευματική οστική απώλεια ή για υφίζηση των ούλων που συνοδεύει την περιεμφυτευματίτιδα.

Εικ. 4. Χρησιμοποιήθηκε Bone Matrix I (συνθετικό οστό) για τη δημιουργία περιγράμματος, καλυμμένο με Ossix Volumax ώστε να μη διασκορπιστεί το μόσχευμα κατά την αρχική επούλωση, και έγινε η τελική συρραφή. Δεν χρειάζεται να δημιουργηθούν 2,4 mm περιφερικού οστού.

Πανοραμική μετά την τοποθέτηση και μετά από 6 εβδομάδες.

Εικ. 7. Στις 10 εβδομάδες έγινε η δεύτερη επέμβαση με laser CO₂, καθώς και περιορισμένη βεστιβουλοπλαστική με laser.

Εικ. 8. Μετά τη σύνδεση abutment TiGEN, φορτίστηκε προσωρινή στεφάνη. Η εφαρμογή του abutment επιβεβαιώθηκε με ενδοστοματικές ακτινογραφίες και οι αντιδράσεις μαλακών ιστών και οστού γύρω από το εμφύτευμα ήταν ικανοποιητικές.

Η ασθενής είχε σχεδόν εγκαταλείψει την ιδέα των εμφυτευμάτων και πίστευε ότι θα έπρεπε να ζει με οδοντοστοιχία, όμως μπόρεσε να αποκτήσει προσωρινή προσθετική. Το περιστατικό θα συνεχίσει να παρακολουθείται.

Εικ. 1. Ασθενής στα τέλη της δεκαετίας των 50 ήθελε θεραπεία με εμφυτεύματα λόγω κινητικότητας των άνω αριστερών κεντρικού και πλάγιου τομέα, ως αποτέλεσμα σοβαρής περιοδοντικής νόσου. Τα βασικά ερωτήματα ήταν ότι είχαν ήδη τοποθετηθεί εμφυτεύματα στην περιοχή του κυνόδοντα και αν θα μπορούσε να διατηρηθεί η συνολική γραμμή των ούλων στην πρόσθια περιοχή.

Εικ. 2. Σε αισθητικά ευαίσθητες περιοχές, ακόμη και η αφαίρεση του κοκκιωματώδους ιστού χρειάζεται προσοχή. Κατά την τομή και την αναπέταση του κρημνού δόθηκε ιδιαίτερη φροντίδα ώστε να διατηρηθεί το μεγαλύτερο μέρος των ιστών. Όπως αναμενόταν, το μεγαλύτερο μέρος του παρειακού πετάλου είχε χαθεί στους κεντρικούς τομείς.

Εικ. 3. Τοποθετήθηκαν δύο ARi ((2.8)4.0×7.0(6)) στις θέσεις #21 και #22. Οι μετρήσεις για τη διάνοιξη ήταν: ① διάμετρος διάνοιξης (= διάμετρος εμφυτεύματος ARi· έγινε διάνοιξη 3,6 mm, οπότε ήταν κατάλληλο εμφύτευμα πυρήνα 2,8 mm × σπειρώματος 4,0 mm) · ② βάθος διάνοιξης μέσα σε υγιές φατνιακό οστό κάτω από το έλλειμμα (= τμήμα σπειρώματος του ARi, περίπου 7 mm) · ③ ύψος από το ανώτερο σημείο έως την ακρολοφία του οστού του γειτονικού δοντιού (= cuff του ARi, περίπου 6 mm). Η αρχική σταθερότητα ήταν πολύ υψηλή και το σπείρωμα τοποθετήθηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου μέσα σε υγιές οστό. Η οστική απώλεια λόγω περιοδοντικής νόσου μπορεί έτσι να αντιμετωπιστεί εστιάζοντας στη διατήρηση της αισθητικής των ούλων, αντί για τη σταθερότητα του εμφυτεύματος. Οι έννοιες της οστικής αναγέννησης και της διατήρησης του ουλικού όγκου μπορεί να είναι αρκετά διαφορετικές.

Εικ. 4. Επειδή η αρχική σταθερότητα ήταν πολύ υψηλή, αποφασίστηκε άμεση προσωρινή αποκατάσταση με σύνδεση ενός EZ Post — κάτι δύσκολο με τα συστήματα εμφυτευμάτων που χρησιμοποιούνται συνήθως. Για τα ούλα, το BCP (συνθετικό) ήταν αρκετό για τη διατήρηση του όγκου και της αισθητικής γραμμής των ούλων. Χρησιμοποιήθηκε επίσης μεμβράνη Ossix Plus ώστε να μη διασκορπιστεί το μόσχευμα.

Εικ. 5. Η στεφάνη του εξαχθέντος δοντιού κόπηκε και χρησιμοποιήθηκε ως προσωρινή, και ολοκληρώθηκε η συρραφή. Παρότι ήταν δύσκολο περιστατικό με σημαντική φλεγμονή και οστική απώλεια, ολοκληρώθηκε σχετικά εύκολα και ικανοποιητικά.

Εικ. 6. Στις 10 εβδομάδες μετά την τοποθέτηση, η γραμμή των ούλων δεν διέφερε σημαντικά από το δεξιό πρόσθιο δόντι. Δεν είναι εύκολο να επιτευχθούν τόσο υγιή ούλα σε περιοχές όπου τα δόντια εξήχθησαν λόγω σοβαρής περιοδοντίτιδας· γι' αυτό ήταν συναρπαστικό το αποτέλεσμα που έδωσε ο σχεδιασμός του εμφυτεύματος.

Εικ. 7. Πανοραμική και ενδοστοματικές ακτινογραφίες με την τελική αποκατάσταση. Δεν εμφανίστηκε υφίζηση των ούλων· αν είχε γίνει GBR, είναι πιθανό να είχαν προκύψει επιπλοκές, όμως εδώ δεν εμφανίστηκε καμία.